MartijnRouwenVorig jaar had ik een clubgenootje bij mijn lokale vereniging (TC Limmen) die riep dat ze met Pasen 400km ging fietsen. Eerste moment geen aandacht aan besteed maar de week erop kwam ik erachter dat ze de Belgische Fleche ging fietsen, en of ik mee wilde, er was nog plek in het team.
Dit kwam helaas niet uit in onze Familie Agenda dus af moeten zeggen. Toen er dit jaar op de Randonneurs NL kalender een Fleche verscheen moest ik eerst nog even een paar mensen kietelen om een team te vormen maar dat duurde niet lang en al snel waren we ingeschreven. En werden we door Pim benaderd of we nog een plekje vrij hadden. Onze teamnaam ging van Team HEM (Herrick, Emiel en Martijn) naar Team HEMP (Peter kwam erbij) en konden we gaan nadenken over een route. Logistiek was het voor ons het handigst om in Zwolle te starten en de route niet te gek lang te maken, Herrick had z’n vrouw namelijk beloofd dat hij geen lange tochten meer ging maken. Als voorbeeld hebben we een bestaande route van een BRM gebruikt die we her en der wat uitgerekt hebben om bij Emiel een bord pasta naar binnen te werken, en bij mijn vader gezellig een paasontbijtje te nuttigen.
Toen de dag eenmaal aanbrak bleken we te beginnen met de wind in de rug, en nadat we compleet waren (Emiel stond voor diverse open bruggen) besloot Pim met ons mee te fietsen richting Groningen. Op een kilometer of 65 hadden we onze eerste stop, timertje op anderhalf uur en na diverse ronden koffie, gebakjes en tosties reden we door. In de buurt van Groningen nogmaals een koffie/cola stop en toen door naar Zuidlaren voor een bord welverdiende pasta en reeds het derde controle punt.
Na een klein dutje op de bank stapten we het donker in, en vervolgden onze weg vanaf Zuidlaren richting Boekelo. We vonden nog een pizzeria die open was en verbaasd keek toen wij, vier knappe mannen in gespannen lycra, naar binnen stapten en ons laafden aan drank en spijzen. Helaas bleek ook hier een sluitingstijd gehandhaafd te worden en stapten we weer op onze fiets.
Hele stukken bos hielden ons mooi uit te wind en voor we het wisten kwamen we uit in Boekelo. Gert wilde niet open doen en de Buren ..tsjah, ook die waren vroeg naar bed gegaan. Wij door naar Zutphen, ook hier weer mooie stukken door de natuur en het bos met een schemering die langzaam overging in daglicht. Met het geluid van een bos dat wakker werd kwamen we aan in Zutphen waar er een heerlijk Paasontbijt gedekt stond. Peter, zo bleek, had een gezonde koffieverslaving en nadat de laatste koffieboon in een bakkie dampende zwarte sportdrank veranderd was en naar binnen geklokt stapten we weer op, de twee uur was weer voorbij geschoten.
Aangezien ons team voorzien was van twee enorme turbodiesels, kwamen we bijna in de knoei om aan de voorwaarde van deze rit te komen, het eindpunt kwam dichter en dichter bij en de kilometers die we nog moesten werden minder en minder. Gelukkig vonden we een hotel in Deventer, wel bekend van de avondmaaltijd van de Hanze 696 (hier volgt een reclameboodschap voor algemeenbelang: ook deze wordt weer georganiseerd!) en die bleken ook goeie koffie te serveren. Hierna de dijk op en om 10uur het laatste controlepunt, de verplichte selfie. Hierna ging het gas er goed op en waren we iets voor 12uur in Zwolle waar Pim en Eva al ons zaten te wachten.
Eva had zichzelf weer overtroffen met het design van de prachtige kaderplaatjes en medailles, en Pim heeft er voor gezorgd dat er een boel mensen een hele leuke fietstocht hebben gehad, dit alles smaakt naar meer. Wat ook heerlijk smaakte was het lunchbuffet wat geweldig verzorgd was door het Mercure Hotel Zwolle, mijn complimenten!
